Badend in een nazomers zonnetje zakten onze A’s af naar Heide, alwaar de sobere voetbaltempel in de Koningin Astridlaan het strijdtoneel moest vormen van twee ploegen uit de middenmoot, snakkend naar een overwinning om de aansluiting met de top niet te verliezen. Deze uitdaging werd reeds snel bemoeilijkt door het uitvallen van M. Hoppenbrouwers, die zijn opgelopen knieblessure klaarblijkelijk lichtelijk had onderschat en verplicht was de wedstrijd 90 min. vanuit de dug-out te volgen. Hierdoor kreeg A. Van Den Boom, polyvalent als hij is, de kans zich te onderscheiden diep in de punt. Opvallende ingreep dus van P. Van Mastricht. Met interesse werd daarnaast ook uitgekeken naar de entree van Yannick Van Wallendael en Arnoud Bartels, twee juniors die voor de eerste keer mochten proeven van een wedstrijd met de Reserven A. Onder leiding van een amusante scheidsrechter, die de wedstrijd weliswaar goed onder controle zou houden, werd Heibos – Excelsior Essen op gang gefloten. Het fluitje moet A. Van Den Boom geïnspireerd hebben, want na luttele seconden tekende hij reeds een gigantische kans op. Als een hinde liep hij met de bal in de voet zijn tegenstander voorbij, kapte naar binnen alwaar hij blijkbaar schrok van de vrijheid die er in de zestienmeter van de tegenstander te vinden was. Voor open goal schoot hij de bal voorlangs. Enfin, de toon was gezet, we zouden winnen, dat was zeker. Deze gedachte bleek echter een utopie. Wat volgde was een eerste helft met veel middenveldspel en weinig uitgespeelde kansen. Op de koop toe viel H. Ramushi uit met een knieblessure en kwam de thuisploeg uit het niets op een 1-0 voorsprong. Een misverstand tussen R. Van Wallendael en J. Broos zorgde ervoor dat de plaatselijke spits de bal simpel kon binnenkoppen. Geen nood, we zouden winnen, dacht ook J. Van Meel toen hij zijn tor-instinct enkele minuten later op een haarfijne hoekschop van T. Nelen toonde. Hij devieerde de hoekschop via een puntertje onder de doelman en bracht de bordjes weer in evenwicht. De rust was welgekomen. Een kwartiertje water tanken moest en zou ons toelaten om de drie punten te veroveren. P. Van Mastricht wierp zichzelf op als spits voor de tweede helft waardoor A. Van Den Boom een rij terugschoof om te brakken en briesen waar nodig. Reeds snel toonde P. Van Mastricht zijn onmiskenbare klasse als spits. In tegenstelling tot minuut 1 behoudt A. Van Den Boom nu wel de rust na een geslaagde actie; hij speelt P. Van Mastricht aan in de zestienmeter. Als een ervaren rot kapt hij zijn belager uit om het leer vervolgens zeer koel in de rechterbovenhoek te deponeren, 1-2! Het vervolg van de wedstrijd bleek opnieuw een maat voor niets. Een mekkerende thuisverdediger, die het blijkbaar nodig acht zich telkens opnieuw te onderscheiden door grove fouten en stereotiepe klaagzangen bij de arbiter, eiste daarentegen nog de grootste portie aandacht op. Het finale verdict luidde dus 1-2. Machiavelli indachtig heiligt het doel de middelen, dus de talloze ballen die we de tweede helft over de kantine en in de bossen hebben getrapt mogen voor 1 keer door de vingers worden gezien. Na afloop bleek Loontje zijn belofte om het tienpuntenfeestje te organiseren, vergeten te zijn. Hij zette deze fout zondag ll. recht en organiseert het feestje op 20 januari 2011. Iedereen op post! Volgende week komt Kalmhout op bezoek op Ancient Avenue, opnieuw een derby. Hopelijk opnieuw een goed resultaat, gecombineerd met goed voetbal! Exc. Essen: De Meutter, Broos, Van Meel, Suykerbuyk, Van Wallendael R., Nelen, Van Wallendael Y., Van Dijck, Matthysen, Ramushi, Van Den Boom, Bartels, Van Mastricht, Hoppenbrouwers |
Ploegen & Uitslagen
